Het begin

Hi en leuk dat je een kijkje neemt op mijn website. Ik zal mezelf even voorstellen, ik ben sem bruin en ik ben 22 jaar. Eind september heb ik de winkel Edith Rijkers overgenomen. Iets totaal onverwacht maar wel iets wat ik heel graag wilde. Het ondernemen heeft er namelijk al van jongs af aan ingezeten en mijn droom is nu eindelijk werkelijkheid geworden.

Wilde ik altijd al een tassen winkel? Nou ik had er nooit over nagedacht om de tassen en lederwaren in te gaan. Mijn droom was altijd om een eigen onderneming te starten, maar waarin? ik had geen idee. Je kan tegenwoordig heel makkelijk een pand huren en er iets in beginnen, maar ja het moet natuurlijk wel lopen en er moet vraag naar zijn. Dat is tegenwoordig niet meer zo makkelijk aangezien je alles online kunt kopen. Dus toen aan mij de vraag werd gesteld om een goed lopende winkel over te nemen hoefde ik daar niet eens over na te denken. Mijn antwoord was gelijk volmondig ja.

Ik werkte tot September in de horeca. Met veel plezier, maar ik zag het mijzelf niet mijn hele leven doen. Ik was daar wel een beetje bang voor omdat ik naast mijn VMBO diploma geen andere diploma’s heb gehaald. Ik wist gewoon niet wat ik wilde gaan leren. En ik moet toegeven dat school ook niet heel erg mijn ding was. Om 8:15 moest ik op school zijn tot 16:00 en daarna snel door naar stage en als ik rond een uur of 22:00 klaar was nog even huiswerk maken, want als ik dat niet deed moest ik een half uur eerder op school melden.

Ik besloot daar dus al snel mee te stoppen en ben toen in de horeca gaan werken. Maar na een tijdje begon dat toch aan mij te knagen. Wil ik dit mijn hele leven doen? Wil ik mijn eigen horeca onderneming starten? Ik wist het niet. Alles vond ik nog leuk, met kinderen werken, de horeca, kleding ontwerpen, de verzekering en bakken. Lekker uiteenlopend wel. Toen besloot ik om naar Australië te gaan en daar als au pair te werken voor 9 maanden. En ook daar ben ik nog steeds heel trots op dat ik dat gedaan heb. Het zijn uiteindelijk 7 maanden geworden, wel 7 maanden waar ik heel veel in heb geleerd, zowel over mijzelf als over het leven ( lekker zweverig maar waar ).

Nou dan land je weer in Nederland en moet je door. Alles wat ik had geleerd wilde ik gaan gebruiken en een hele nieuwe weg in slaan. Is niet gelijk gelukt aangezien ik weer terug de horeca in ben gegaan, maar niet voor lang. Ik heb 6 maanden met hele veel plezier in Bergen gewerkt tot ik de vraag kreeg om een winkel over te nemen.

Ik heb daar denk ik 10 sec over nagedacht en heel snel ja gezegd. Nu klinkt het allemaal heel eenvoudig, Sem wil jij mijn winkel overnemen? ja, lijkt me leuk! Nee zo ging het niet. Vanaf het moment dat ik dit wilde doen ben ik kei hard gaan werken om het ook echt te kunnen kopen. Er moest namelijk een bedrijfsplan komen en dat had ik nog nooit gedaan. Gelukkig zit ik in een familie met bijna alleen maar ondernemers dus hulp genoeg zou je denken. Maar ik wilde dit helemaal zelf doen. Ik heb een week vrij genomen en ben van s’ochtends vroeg tot laat in de avond alleen maar getypt op mijn laptop. Uiteindelijk liep ik tegen een paar dingen aan wat ik gewoon echt niet zelf kon, maar gelukkig waren daar mijn lieve vriendinnen die mij heel erg hebben geholpen. Toen na 2 weken zwoegen kwam het moment om het te gaan versturen en hopen op goedkeuring, want als dit plan niet goed zou zijn, zou de hele koop niet doorgaan.

Ik verstuurde de mail op vrijdag en moest dus een heel weekend wachten op reactie, maar toen was daar het telefoontje met het bericht dat het een heel goed bedrijfsplan was en dat de directeur erg onder de indruk was. Mijn eerste reactie was gelijk huilen. Heel overdreven midden in de stad met mijn scooter in mijn hand en het EK wielrennen in de stad. Je kan je dus wel bedenken dat het heel chaotisch was om me heen. Ik ben gelijk naar huis geracet en heb mijn ouders gebeld die op dat moment nog op vakantie waren. Natuurlijk weer huilen samen met mijn moeder en mijn vader die zei hoe trots hij was, weer een tranentrekker natuurlijk. Toen alles eenmaal was geland bij mij Begon te stress, want ik zou ongeveer 4 weken later een winkel overnemen en moest alles nog regelen. Er moest een nieuwe naam komen, visite kaartjes, een logo, een website, alles in de winkel moest uitgezocht worden en mijn eerste open dag zou lappendag zijn dus daar moest ook het een ander voor geregeld worden.

Ik denk dat dit voor nu wel een mooi verhaal is geworden. Het volgende deel gaat over hoe de eerste periode is gegaan in de winkel en tegen welke hindernissen ik aan ben gelopen. Belangrijke dingen waar ik van heb geleerd en hoe kei hard je wordt in een korte tijd.

Ik hoop dat je het een leuk stukje vond en dat je volgende week mijn 2e verhaal wilt lezen?

-xxx- Semba

Posts created 2

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gerelateerde berichten

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.

Terug naar boven